İçimizdeki

Hepimiz her gün aynı şeyleri yapıyoruz.. Kalkıyoruz, gidiceğimiz yerlere gidiyoruz sonra tekrar uyuyoruz.. Yani bizim gördüğümüz bu. Aslında görmediğimiz göremediğimiz o kadar çok şey var ki. Mesela yürüyoruz ama o an sadece yürümüyoruz yanından geçip gidiyoruz sevdiklerimizin kalbimiz deli gibi atıyor, nefesimiz daralıyor ama bakamıyorsunuz bile göz göze gelmeye cesaret edemediğiniz, bakmayada doyamadığınız ama o 1 saniye bile sürmeyen göz göze geldiğiniz anın sonsuzluğunu yaşıyorsunuz onu görünce.. Ama insanlar sizi sadece yürüyorsunuz, gidiyorsunuz, yaşıyorsunuz sanıyor.. Her şey bu kadar sıradan görünürken içimizde yaşadığımız dünya neden bu kadar farklı!? Tabi birde merak ediyorsunuz o da böyle mi diye? Elinizden bir şey gelmiyor. Ama biz her gün aynı yoldan defalarca düşe kalka yürümeye çalışıyoruz bu böyle devam edicek..

Gidenlere

İnsanlar neden hep yarıda bırakıp giderler? Gitmek bu dünyanın kuralı mı? Ölüp giden var çekip giden var.. Mutlu giden yok ama yada kalanın mutlu olabilme ihtimali hiç yok. Ya unutucak gideni yada yaşayacak gidenin gelme umuduyla içten içe çürüyerek.. Bir yandan gidenin mutlu olmasını isteyecek ama bir yandan için için kıskanacak onu, keşke diyecek kalan 'keşke benide alıp götürseydi benimle mutlu olsaydı' diyecek ama kalanlar hiçbir zaman gidemeyecek ve şunu unutmayın ki giden değişir artık sizin uğurladığınız, arkasından su döküp uğurladığınız o gideniniz sizin olmaktan çıkmıştır. Sizde kalanlarla yaşamaya, nefes almaya ciğeriniz yansa da devam ediceksiniz. Ama hiç bir zaman birinin gideni olmaya cesaret edemeyeceksiniz.

Nerede kalmıştık? Ha insanlar evet. Bazı insanlar var laf aramızda çok az bu bahsedeceklerim. Öyle iyi yürekliler ki iyi ki girmişler hayatımıza bir yolunu bulup sızmışlar hatıralarımızın köşelerinden.
Sonra bir bakmışsın hatıralarımızın yaşanmışlıklarımızın baş köşelerine oturmuşlar. Bu insanları kaybedince değil her zaman kıymetini biliyorsun.Bilmezsen ayıp!
Tabi bazen çok uzaklara giderler neden bilmeyiz. Oysa ki ne çok hayal vardı mazide yaşanmayı heyecanla bekleyen. Kader mi denir? yoksa hayat işte mi denir? Kaderse üzer bu beni madem ayıracaktı bizi sevdiklerimizden neden yaşattı onca güzel yılları. Bazen öyle çok özlüyorum ki gidenleri.. Bilseler gelirler miydi? gidip de mutlu olanlar..
Dalga mı geçiyor bu hayat bizimle, bazen o kadar mutlusun ki sanki yaşarken mutluluğun yıllar sürüyor. Ama bitince mutluluk yada 'gidince' hiç yaşayamadım, Doyamadım diyorsun. Belkide tek sorun nankörlüktür. Yada boş ver...
Gidenler mutlu, giden kalanı neden hatırlasın ki.
Ama söz, ben gidince kalanları da alıp götüreceğim..