İçimizdeki

Hepimiz her gün aynı şeyleri yapıyoruz.. Kalkıyoruz, gidiceğimiz yerlere gidiyoruz sonra tekrar uyuyoruz.. Yani bizim gördüğümüz bu. Aslında görmediğimiz göremediğimiz o kadar çok şey var ki. Mesela yürüyoruz ama o an sadece yürümüyoruz yanından geçip gidiyoruz sevdiklerimizin kalbimiz deli gibi atıyor, nefesimiz daralıyor ama bakamıyorsunuz bile göz göze gelmeye cesaret edemediğiniz, bakmayada doyamadığınız ama o 1 saniye bile sürmeyen göz göze geldiğiniz anın sonsuzluğunu yaşıyorsunuz onu görünce.. Ama insanlar sizi sadece yürüyorsunuz, gidiyorsunuz, yaşıyorsunuz sanıyor.. Her şey bu kadar sıradan görünürken içimizde yaşadığımız dünya neden bu kadar farklı!? Tabi birde merak ediyorsunuz o da böyle mi diye? Elinizden bir şey gelmiyor. Ama biz her gün aynı yoldan defalarca düşe kalka yürümeye çalışıyoruz bu böyle devam edicek..