Siz hiç kokusu gitmesin diye koklamaya kıyamadığınız bir eşyayı kaybettiniz mi? Bakmaya içinde kaybolup hayallere dalmaya doyamadığınız gözlerden akan yaşlara sebep oldunuz mu? Yada sizin için atan bi kalbi kendi kalbinizle söküp atmak zorunda kaldınız mı.. Bunların hepsi size basit geliyor eminim. Yüreğinizin tam ortasına bi kum torbası koymuşlar ve siz nefes almaya çalışıyorsunuz ama yetmiyor nasıl yetsin ki yetmez. Bir kere güzel bi koku almış baharda burnunuz bi daha hep o kokuyu arıcak, o güzel kuşlar ötsün isticeksiniz yüreğinizde, güneş açsın sizi ısıtsın isticeksiniz.. o güneşte yanmaya bile razı olan gönlünüz gitmek zorunda kalınca nasıl hissedildiğini bilemezsiniz.