Gitmek

Dokunmadan sevmek ne zor.. Koklamadan öpmeden konuşmadan.. Gitmek peki hiçbir şey olmadan gitmek bir sevdadan, hiç gelmediğin, gelemediğin sevdadan gitmek ne zor bilmezsiniz. Onuda alıp gitmek istiyor, ciğeriniz yanıyor ama siz sadece yüzünüzde acı bir tebessümle, son kez arkanıza dönüp sevdanıza bakarak, bir daha geri dönmemek üzere yalnız başınıza gidiyorsunuz.. Gidiyorsunuz ama her gitmenizde bir parçanızı sokaklara, akan göz yaşlarınıza ya da alamadığınız nefeslere bırakıyorsunuz.. Git gide parçalanıyorsunuz ama siz farkında bile değilsiniz. Anın acısına kaptırmış nefes almaya çalışıyorsunuz sadece, tabi almak mümkünse eğer.. Bu defa başka tarafımdan vuruldum ama bu defa başkaydı, açıklayamadığım doğru kelimeleri bulamadığım kadar başkaydı. Biliyordum, içimde dünyalar kadar umut varken de biliyordum eğer olmazsa bu defa güzel parçalanıcağımı biliyordum. Ama hiç pişman değilim biliyor musunuz çünkü ben ondan sevdayı, emeği, saflığı ve samimiyeti öğrenerek gidiyorum. Ben en çok neyi sevdim biliyor musunuz? Yüreğimdeki duruşunu çok sevdim.. O kadar çok sevdim ki şimdi içimden atarken bu kadar zorlanmamın nedeni bu galiba. Çünkü çok güzel çiçek bahçeleri açmıştı yüreğimde kış günü o soğukta, ayazda, yalnızlıkta, hiç beklemediğim bir anda kelebekler uçmuştu. O bilmez beni ilk gördüğü günü.. Nereden bilecektim ki bu kadar vurulacağımı.. Olsun yine de art niyet yok içimde ona karşı. Yolun açık olsun, menekşe kokusunu bulman umuduyla seni uğurluyorum..